Nosacze znad rzeki

Jedziemy do małego państwa, w którym są ogromne złoża ropy, dzięki czemu mieszkańcy nie płacą podatku dochodowego.
… do państwa, w którym lokalsi dostają wysokie dopłaty do mieszkań, aut i ryżu, a studenci stypendia na zagraniczne studia.
… do państwa, w którym benzyna jest tak tania, że nie chodzi się tam po ulicach, tylko jeździ autami. My oczywiście chodzimy, ale oprócz nas nikogo na chodnikach nie ma. Czasem tylko mamy problem, bo albo światła dla pieszych nie działają, albo nie ma chodników, lub pasów przez ulicę. Bo dla kogo mają być? Korzystamy z vana tylko wtedy, kiedy jest już bardzo gorąco i padamy z sił.
… do państwa, gdzie znajduje się największa na świecie wioska na palach, a jej początki sięgają X wieku.
… do państwa, gdzie w lasach namorzynowych niedaleko miasta żyją nosacze. Mają się świetnie i nie przejmują się kiedy podpływamy łodzią do brzegu zrobić im zdjęcia, nawet pozują.
… do państwa, w którym w przeciwieństwie do swoich sąsiadów, Malezji i Indonezji, nie wycina się lasów deszczowych pod plantacje palm olejowych. A Park Narodowy Ulu Temburong, w którym pływamy łodziami, kąpiemy się w wodospadzie i wchodzimy na wieżę nad korony drzew, nazywany jest “zielonym klejnotem” Azji.
… do małego państwa, gdzie nie sprzedają alkoholu, a za picie muzułmanie mogą zostać ukarani i otrzymać karę chłosty.
Jedziemy do małego państwa, które nazywa się Brunei Darussalam.